[av_one_full first min_height=” vertical_alignment=” space=” custom_margin=” margin=’0px’ padding=’0px’ border=” border_color=” radius=’0px’ background_color=” src=” background_position=’top left’ background_repeat=’no-repeat’ animation=”]
[av_heading heading=’Ang Bakunawa’ tag=’h3′ style=’blockquote modern-quote’ size=” subheading_active=’subheading_below’ subheading_size=’15’ padding=’10’ color=” custom_font=”][/av_heading]
[av_textblock size=” font_color=” color=”]
Ika-8 nga gua
IKADUHA NGA GAB-I
Sa wala atup nga awditoryum, isa ka paindis-indis sa pagkanta nga may premyo nga kwarta ang ginapatigayon. Ang una nga mga umalamba kalabanan sintunado kag wala gid sang ginatawag nga showmanship.
Ang ikalima nga kontestant, halimbawa, tuman ka hubog nga indi na makadumdum sang mga tinaga sa tunga-tunga sang iya ambahanon. Liwat-liwat sia nga nagabalik sa pamuno sang kanta sa paglaum nga manumbalik sa iya ang mga tinaga sang lanton. Sa hingapusan, mabaskug sia nga ginpamalakpakan tungod lingu-lingu sia nga nagpatibi sa entablado kag—BOG!—nahulog.
Nagbangon sia nga daw wala nasakitan gikan sa pagkausgang, ginbayaw ang duha ka kamut nga nagasenyas sang “V,” kag namangkot, “Ti, OK man? OK man ang perpormans ko?”
Pagkatapos sang pagkinagula, nagpalista si Mateo. Ikalabing-walo sia sa linya sang mga nagpasakup nga kalabanan naghimakas man apang wala gid nakatandug sang balatyagon sang mga tagpalamati.
Sang si Mateo na ang ara sa entablado, nalikup na sang kadulum ang bilog nga isla. Ginbagay ni Mateo ang iya gitara antes magkanta. Naglugdang ang kagansal sang mga tumalan-aw.
Sumugod sa iya una nga mga matin-aw nga nota, may kalinong nga naglapnag sa awditoryum. Nagkayab ang iya tingog sa kalangitan nga napun-an sang mga bituon.
Nagtililindug ang balahibo sa tangkugo sang madamu nga mga liug. Nahangpan sang mga tagpalamati nga yari ang isa ka manug-amba nga tuhay kag pinasahi. Tuman ka himpit ang ila pagtamud nga halos wala na sila nagaginhawa samtang nagakanta si Mateo.
Ang iya mala-anghel nga tingog nagpalanupsop sa ila pagkatawo. Madamu ang wala nakapugong kag naghilibion; ang iban, nagpalangluya sa tuhod; kag ang iban pa gid, nagkalalipong kag nagkinahanglan nga wisikan pa sang tubi sa guya agud manumbalik.
Nagpanaguob sa pamatin-an ni Mateo ang mga palakpak. Nakabatyag sia sang pagpalangga, kag nahangpan niya ang iya tunay nga “kabilinggan.”
Gikan sa entablado, ginsugata si Mateo sang isa ka babaye nga may nawagkus nga lapsag sa dughan.
“Ako si Dulce Amor kag luyag ko magpasalamat sa pagsapupo mo sang akon lapsag sang nagligad nga gab-i. Anak sia sang bakunawa.”
Indi mahangpan ni Mateo kon bala si Dulce buang ukon nagati-aw-ti-aw. Apang makanay ang nawong sang babaye kag makawiwili ang iya yuhum.
Hana nga pangumustahon ni Mateo ang iya kamut. Apang isa ka kirab sang kakunyag ang naglabay sa nawong ni Dulce. Gikan sa pamusod sang iya mata, nasiplatan ni Dulce ang isa ka nakaputi nga lalaki nga nagsenyas kag nagpaypay sa iya gikan sa panong sang mga tumalan-aw.
“Emilio!” singgit ni Dulce samtang nagadalagan patunga sa entablado.
Ginlagas sia ni Mateo.
“Emilio! Emilio!” nagaaliwasa nga panawagan ni Dulce. Saku-sako niya nga gintunghol ang lapsag kay Mateo kag nagdalagan sa awditoryum, nagpangalihid sa pasilyo agud lagson ang lalaki nga nakaputi nga nadula man sa kadam-an. “Hulata ako, Emilio! Ari ako, Emilio. Ari ako!” Nagpanagil-ut sia kag nagpaniklod.
Wala hinalung-ong ang mga tumalan-aw kon ano ang natabu. Ang iban nagkadlaw, ang iban nagpamalakpak, sa paghuna-huna nga bahin yadto sang palagua-on ni Mateo.
Nabilin nga nagatindug sa tunga sang entablado si Mateo samtang amat-amat nga nagsilinanto sa iya huna-huna ang mga hitabu sang nagligad nga adlaw.
[/av_textblock]
[/av_one_full]
